Now Playing Tracks

Kimi zaman çok uzak, kimi zaman yanıbaşımda. Yalan söylüyorum kendime, onu bilenlere, ona… Ben haketmiyorum kendime yalan söylemeyi, onu bilenler de. Ama o hakediyor. Ona yalan söylenmeli, köşe bucak kaçılmalı ondan. Bilmiyomuşum gibi sanki daha da üstüne gidiyorum kendimin. Takılmak istemiyorum ağına. Kocaman soru işaretine benziyo hem. Çengeline takıp nereye giderse oraya savuruyo beni. ‘Like pulls like’ prensibi bu işte. Sanırım sen de benim gibisin. Hadi git engellemek istiyorum seni. Yollama sinyal falan.
http://japonbaligi.tumblr.com/

Seni seviyorum çünkü gökkuşağın her rengini bile gölgede bırakan renksin sen. Seni seviyorum çünkü herşeyde sen varsın sanki hep içimdeydin.

Seni seviyorum çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız gecenin karanlığını delip geçiyor sen bana bakarken kendimi kaybediyorum.

Seni seviyorum çünkü her gülümseyişin içimi çocuklaştıryor.

Aşkımız iki gözlüklünün öpüşme çabasıydı;
gözlükleri çıkarmak hiç aklımıza gelmedi.

Hiç düşündün mü belki
Belki, elime en yakışan takı senin elin.
Belki de en belli olacak yalan, benim söylediğim…
Belki sen ve belki ben…

Yoksulluk, kirden rengi tanınmayan
bir beyaz tutsaklık…
İnsan kendine iltica edebilir mi ?

To Tumblr, Love Pixel Union